این شعر رو  خیلی دوست دارم یه جورایی ه که حس می کنم این شعر رو خودم گفته باشم!!!
دلم خالي‌ست

دلم از بيش و کم خالي‌ست

نه غمگينم،

تمام هستي‌ام از لحظه‌هاي شاد لبريز است

*

چرا مرغِ خيالِ من

- که اينک ايمن است از زخم تيري

                            از کماني،

                            از کميني،

به سوي آن افق‌هاي طلايي بال نگشايد؟

*

دلم ديگر نمي‌خواهد،

فريب تازه مهري

مرا آواره گردِ بي سرانجامِ سرابِ ديگري سازد

دلم آسوده است

- از خار خارِ عشق.

و دستم خالي از دستي‌ست،

که خنجر در ميانِ آستين دارد

*

کنون

شادم،

خرسندم،

و آزادم.

نه زخمي مانده در قلبم،

نه خنجر مانده در پشتم

- نشان رنگ و نيرنگ و دو رنگي‌ها.

*

دلم خالي‌ست

دلم از بيش و کم خالي‌ست

من اين آرامشِ خود را،

          به پيوندي نخواهم باخت.

   پ.ن:نمی دونم شاعرش کیه!